عوارض درن

 

    هموپريتوئن
هموپريتوئن بعد از جراحى - يک عارضه سريعاً پيش‌رونده و کشنده - معمولاً درنتيجه مشکلات در برقرارى هموستاز ايجاد مى‌شود.
 
معمولاً ظرف ۲۴ ساعت بعد از جراحي، هموپريتوئن با تظاهرات هيپوولمي، مانند تاکى‌کاردي، کاهش فشارخون، کاهش برون‌ده ادراري، و انقباض عروق محيطى ايجاد مى‌شود. با ادامهٔ خونريزى ممکن است قطر شکم افزايش يابد. تغيرات هماتوکريت معمولاً در ۶-۴ ساعت اول قابل توجه نمى‌باشد.
 
تشخيص‌هاى افتراقى افت سريع فشار خون پس از جراحى عبارتند از آمبولى ريه، ديس ريتمى قلبي، پنوموتوراکس، انفارکتوس ميوکارد، و واکنش‌هاى آلرژيک شديد. به‌محض رد ساير بيمارى‌ها بايد حجم داخل عروق را با تزريق مايع افزايش داد. اگر فشار پائين يا ساير علامت‌ها رفع نشوند، بيمار را بايد سريعاً جراحى مجدد نمود. طى جراحى بايد خونريزى را متوقف کرده، لخته‌ها را تخليه کرد و حفره صفاقى را با سالين شستشو داد.
    عوارض درن
بعد از جراحى به‌منظور تخليه مايعات تجمع يافته در حفره صفاق مانند صفرا يا شيره پانکراس، يا براى تخليه آبسه‌ها از درن استفاده مى‌شود. با به‌کار بردن درن پس از جراحي، ميزان بروز عفونت شکم و محل زخم افزايش مى‌يابد. درن‌هاى بزرگ و سخت ممکن است احشاء يا عروق مجاور را سوراخ کرده باعث ايجاد فيستول يا خونريزى گردند. از آنجائى که درن‌ها سبب نشت از محل آناستوموز و تشکيل فيستول مى‌شوند، نبايد آنها را در تماس با آناستوموزهاى روده قرار داد.

درن هموواگ

    • مراقبت ها و اقدام پرستاري بعد از عمل جراحي در (OR):

      مراقبت ها و اقدام پرستاري بعد از عمل جراحي در (OR): پس از خاتمه جراحي و قراردادن پانسمان روي زخم، پرستار چسب را آماده نمايد. صفحه زير پايي دياترمي برداشته ميشود. به منظور پيشگيري از كاهش حرارت بدن بيمار قسمت هاي اصلي بدن را مي پوشانند. از درن ها و سوندها مراقبت ميشود تا از محل خود خارج نشود كمربندهاي ايمني بسته ميشود تا از آويزان شدن اندامهاي بيمار جلوگيري شود. حمل بيمار: اجازه پزشك بيهوشي براي انتقال بيمار از تخت برروي برانكارد ضروري مي باشد با توجه به نوع عمل پوزيشن هاي مختلف به بيمار داده ميشود. بطور مثال پس از تانسيلكتومي سر برانكارد بايد بالا آورده شود و پارچه اي جهت جذب ترشحات و خونريزي هاي احتمالي از دهان بيمار، زير سر او گذاشته شود. به هنگام حركت و جابجائي پزشك بيهوشي مراقب سر و گردن و راه هوايي بيمار مي باشد. * اتاق ريكاوري: بخشي از اتاق عمل است كه نقش موثري در مراقبتهاي بعد از عمل دارد. لوازم مورد نياز در ريكاوري: 1- وسايل احياي تنفس        2- وسايل احياي قلبي 3- وسايل تزريق داخل وريدي و عضلاني 4- انواع داروهاي مخدر و مسكن اورژانس      5- وسايل پانسمان             6- وسايل سونداژ 7- ملافه، پتو 8- رسيور و گاز   9- كيسه سرد و گرم 10- لوله و لگن     11- پاراوان 12- برگه هاي جذب و دفع مايعات – علايم حياتي و …  13- دستشويي – تلفن – يخچال و ساعت 14- تخت مخصوص ريكاوري * طرح اتاق ريكاوري: بايد راحت – مطمئن و بزرگ باشد. احتمال دسترسي به سر بيمار از هر طرف وجود داشته باشد. حتماً از نور سفيد استفاده شود زيرا در اين شرايط هرگونه تغيير رنگ بيمار، سريعاً توجه را جلب مي نمايد. زنگ اخبار اضطراري نيز تهيه شده، سيستم آن به اتاقهاي عمل و اتاق پزشكان بيهوشي وصل گرد. * وظايف پرستار: كار پرستار مراقبت از بيمار هنگام انتقال و در ريكاوري ادامه دارد. ضروري ترين اقدامات پرستاري در ريكاوري انجام ميشود. بنابراين پرستاران بايد با تجربه و ماهر انتخاب شوند. بيمار بيهوشي به هيچ عنوان نبايد تنها به حال خود رها شود تحت نظر گرفتن مستمر بيمار و سرعت در تصميم گيري عوارض احتمالي را كاهش مي دهد. محل زخم از نظر خونريزي احتمالي و بروز عوارض ناشي از داروهاي بيهوشي در ريكاوري دقيقاً كنترل مي گردد. علائم حياتي هر 10 دقيقه يكبار ثبت ميشود. * مراقبت از بيمار پس از خاتمه بيهوشي: مسئوليت هاي پرستار ريكاوري عبارتند از: 1- اطمينان از وضعيت صحيح بيمار                 2- برقراري راه هوايي با بالا نگه داشتن فك پائين 3- شناخت و درمان مشكلات نفسي:  الف: اسپاسم حلق  ب: انسداد راه هوايي ج: دوام اثر داروهاي شل كننده عضلاني د: د پرسيون مركز تنفسي 4- شروع اكسيژن             ...



  • درنها

    درنها برای کمک به تخلیه خون ، ترشحات و هوا از ناحیه عمل به منظور از بین بردن فضای مرده و تسریع در جوش خوردن دو لبه زخم و در نتیجه جلوگیری از تشکیل هماتوم و سرم بعد از عمل جراحی به کار می روند . همچنین در پیش گیری از نکروز لبه های زخم و کاهش بالقوه آلودگی زخم و کاهش درد بعد از عمل و به حداقل رساندن آثار باقی مانه ( اسکار ) نقش اساسی دارد . درنها به طور عمده به دو نوع عمده تقسیم می شوند : درنهای غیر فعال یا پاسیو و درنهای فعال یا اکتیو . از درنهای پاسیو می توان پن روز ، کاروگیت ( لام شیاردار) ، Tتیوپ ، پرز و ... را نام برد که در عمل های جراحی ناحیه شکم ( برداشتن کیسه صفرا ، عمل جراحی بر روی کلیه و مثانه و ... ) مورد استفاده قرار می گیرد و از درنهای اکتیو ، درن هموواک برای اعمال جراحی ارتوپدی – اعصاب – ماستکتومی و چسب تیورب برای جراحی های روی قفسه سینه را می توان نام برد . درنها معمولاً از طریق سوراخی در پوست نزدیک خط انسزیون در محل عمل جراحی گذاشته می شوند و به وسیله نخ خای غیر قابل جذب بخیه یا سنجاق استریل در محل خود ثابت می شوند ( درنهای پاسیو ) یا به دستگاه کانتینر جهت ایجاد فشار منفی وصل می گردند .(درنهای اکتیو)  درن‌ (به انگلیسی: Drain)‏ وسیله‌ای متنوع جهت تخلیه ترشحات در انواع جراحی بوده و اساس کارش بمانند دستگاه ساکشن می‌باشدمزایاجلوگیری از تجمع ترشحات (خونابه،چرک و سایر عوامل موثر در عفونت)جلوگیری از بوجود آمدن حفره هوایی (وجود فضای مرده)جهت نمونه گیری از ترشحاتانواع درندرن با سیستم تخلیه‌ای بستهدرن با سیستم تخلیه‌ای بازدرن باسیستم بستهدر این روش، منبع جمع‌آوری ترشحات به مکان اصلی(بافت) متصل بوده و می‌توان میزان ترشحات را اندازه‌گیری کرد.بدلیل بسته بودن سیستم، مسیر انتقال ترشحات از بافت به منبع، سترون می‌باشد و این موضوع باعث کاهش عفونت‌زایی خواهد شد.هموواگلوله Tدرن با‌سیستم بازدر این روش درن با پانسمان و گاز در تماس می‌باشد، در‌نتیحه احتمال ایجاد عفونت در آن به مقدار زیادی بالا خواهد بود.درن پن‌رزدرن شیار دار